Jak powstaje stenoza
Stenoza pojawia się najczęściej w wyniku postępu zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa, będących efektem naturalnego procesu starzenia. Za rozwój choroby odpowiadają zmiany w wielu elementach kostnych i w tkankach miękkich kręgosłupa: obniżenie i zwyrodnienie dysku, pofałdowanie więzadła żółtego, przerost torebki stawowej oraz wyrostków stawowych.
Zwężenie światła kanału kręgowego prowadzi do ucisku na worek oponowy albo na korzenie nerwowe opuszczające kanał w otworach międzykręgowych. Choroba dotyczy najczęściej dolnego lub górnego odcinka lędźwiowego.
Objawy stenozy
Do najczęstszych objawów należą lędźwioból, chromanie neurogenne, czyli silny ból kończyn po przejściu krótkiego dystansu uniemożliwiający dalszy marsz, oraz ból promieniujący do kończyn dolnych. Objawy zwykle zmniejszają się przy pochyleniu do przodu albo po krótkim odpoczynku w pozycji siedzącej, ponieważ struktury nerwowe zostają wtedy odciążone.
Kogo dotyczy
Objawowa stenoza dotyczy zazwyczaj pacjentów po 50. roku życia. W rzadkich przypadkach pojawia się u osób młodszych, zwykle przy wrodzonym wąskim kanale kręgowym.
Jakie są możliwości terapii?
Dobrze dobrane postępowanie zachowawcze, obejmujące odpoczynek, ortezy ortopedyczne, fizjoterapię i farmakoterapię, przynosi poprawę szczególnie w początkowej, mniej zaawansowanej fazie choroby.
Jeśli objawy nasilają się mimo metod nieoperacyjnych, trzeba rozważyć zabieg operacyjny. Bezwzględnym wskazaniem do zabiegu chirurgicznego są postępujące objawy neurologiczne, w tym zespół ogona końskiego z zaburzeniami kontroli oddawania moczu i kału oraz funkcji seksualnych, a także osłabienie siły mięśniowej i czucia w kończynach dolnych.
Postępowanie chirurgiczne
Celem operacji jest odbarczenie uciśniętych struktur nerwowych. Zabieg polega na usunięciu przerośniętych struktur kanału kręgowego, które uciskają rdzeń kręgowy i korzenie nerwowe.
Można go wykonać sposobem fenestracji, czyli wykonania otworu w więzadle żółtym, z usunięciem hipertroficznych torebek stawów międzywyrostkowych, osteofitów kostnych i nadmiaru więzadła żółtego oraz z częściową resekcją blaszek łuków kręgowych. Przy współistniejącej niestabilności operowanego segmentu potrzebna bywa stabilizacja śrubami przeznasadowymi i implantami międzytrzonowymi. Zmiany na wielu poziomach zmuszają nierzadko do rozszerzenia zakresu zabiegu.
Jeżeli zmiany w kanale kręgowym wynikają głównie z obniżenia przestrzeni dyskowej, wypukliny na przedniej powierzchni kanału i pofałdowania więzadła żółtego w jego tylnej części, można rozważyć mniej inwazyjne rozwiązanie: umieszczenie sztywnego implantu pomiędzy wyrostkami kolczystymi w tylnej części kręgosłupa.
Proporcje: kto wymaga operacji
| Grupa | Postępowanie |
|---|---|
| Około 10% przypadków | Postępowanie chirurgiczne: duże przerwanie pierścienia włóknistego z całkowitym bezwładem stopy albo z nietrzymaniem kału i moczu |
| Około 90% przypadków | Postępowanie zachowawcze metodami chiropraktyki |
Zabiegi chiropraktyczne połączone z terapią ruchową zmniejszają odczucia bólowe, wspierają regenerację uszkodzonych struktur kręgosłupa i ograniczają ryzyko nawrotu dolegliwości.
Wybór należy do Ciebie
To od Ciebie zależy, czy chcesz pozbyć się bólu i skrócić czas cierpienia. Nie czekaj dłużej, zadzwoń, a odpowiem na pytania. Dane kontaktowe i dojazd.
Źródła i literatura
- Katz JN, Zimmerman ZE, Mass H i in. Diagnosis and Management of Lumbar Spinal Stenosis: A Review. JAMA, 2022.
- Jensen RK, Harhangi BS, Huygen F i in. Lumbar spinal stenosis. BMJ, 2021.
- Ammendolia C, Hofkirchner C, Plener J i in. Non-operative treatment for lumbar spinal stenosis with neurogenic claudication: an updated systematic review. BMJ Open, 2022.
- Cambron JA, Schneider M, Dexheimer JM i in. A pilot randomized controlled trial of flexion-distraction dosage for chiropractic treatment of lumbar spinal stenosis. J Manipulative Physiol Ther, 2014.
- Stuber K, Sajko S, Kristmanson K. Chiropractic treatment of lumbar spinal stenosis: a review of the literature. J Chiropr Med, 2009.