Najpierw przyczyna, potem terapia
Kiedy znamy przyczynę, czyli miejsce zablokowania, możemy wyeliminować objawy choroby, znieść nacisk na nerw i pozbyć się bólu. Przyczyną jest zazwyczaj skrzywienie kręgów, ograniczenie prawidłowych łuków lordozy i kifozy, zaburzenie osi kręgosłupa oraz zablokowanie i podwichnięcie kręgów, które uruchamia lawinę kolejnych blokad, napięć i bólu.

Miejsca te wskazują zdjęcia celowane RTG wykonane według metody dr. Pierce’a, na podstawie skierowania otrzymanego od chiropraktyka. Na podstawie prawidłowo wykonanych zdjęć dokonuję geometrycznych pomiarów kątów i łuków poszczególnych odcinków kręgosłupa oraz rozrysowuję zaistniałe zmiany patologiczne.







Zdjęcia celowane RTG wykonywane na podstawie skierowania od chiropraktyka.
Diagnoza stopnia zwyrodnień, oparta na zdjęciach zmierzonych specjalnym kątomierzem ACU-ARC, pozwala określić, który segment ruchowy kręgosłupa wymaga manipulacji. Co równie ważne, po opisaniu zdjęć pacjent sam widzi nieprawidłowe ustawienie kręgosłupa i rozumie zasadność dalszych zabiegów.
Geometryczne pomiary kątów i łuków na zdjęciach RTG.
Kozetka z zapadniami, drop table
Terapia prowadzona jest na specjalnej kozetce z zapadniami, z użyciem impulsatorów sprężynowych i elektrycznych. Metoda wyróżnia się bezpieczeństwem, bo wykorzystuje technikę nastawienia bez rotacji głowy oraz kozetkę wyposażoną w bezpiecznik siły manipulacji. Pozwala to pracować dokładnie nawet przy skomplikowanych problemach odcinka szyjnego i przy zrotowanej miednicy.
Efektem jest ustąpienie bólu, przywrócenie prawidłowej ruchomości kręgów, poprawa pracy układu nerwowego i funkcji fizjologicznych oraz wyrównanie miednicy. Już pierwszy zabieg przynosi wyraźne efekty, pozwalając organizmowi na samoregulację i zmianę kątów ustawienia kręgosłupa.
Tak wyglądają efekty metody dr. Pierce’a
Zdjęcia RTG tych samych pacjentów przed terapią i po niej.
Pierce Results System
Metoda opiera się na połączeniu dokładnego wywiadu klinicznego, badania podmiotowego i analizy zdjęć rentgenowskich. Skupia się na manipulacji konkretnych kręgów wymagających korekty, dzięki czemu jest bezpieczna dla pacjenta.
Kim był Walter Vern Pierce
Walter Vern Pierce zetknął się z medycyną podczas służby wojskowej we wczesnych latach 50. Był żołnierzem amerykańskiej Marynarki Wojennej i pracował jako sanitariusz. Po zakończeniu służby poszedł w ślady swojego wujka i w 1955 roku ukończył renomowaną uczelnię chiropraktyczną Palmer College.
Po studiach wrócił do rodzinnego Dravosburga w Pensylwanii, gdzie rozpoczął praktykę. Kolejne pięć dekad poświęcił na to, by uzyskiwać jak najlepsze rezultaty w pracy z pacjentami. Opracował nowe metody, techniki i sprzęt, które zmieniły sposób, w jaki tysiące chiropraktyków analizuje i koryguje ustawienie kręgów.
„Chiropraktyka nie była jego profesją, to było jego życie. Starał się znaleźć lepsze, skuteczniejsze sposoby lokalizowania podwichnięć kręgów i ich korekcji.”
Doktor Pierce przeanalizował tysiące zdjęć rentgenowskich pacjentów. Zaczął też badać kręgosłup w ruchu, wykorzystując zdjęcia czynnościowe odcinka szyjnego. Pewnego razu zauważył, że gdy ustawił kręg C5 u pacjenta z całkowitą kifozą szyjną, dolegliwości natychmiast ustąpiły. Kręg C5 nie zawsze był kluczem do sukcesu, w innych przypadkach problemem był zablokowany kręg C4, C6 albo kolejny.
Po tym odkryciu dr Pierce podjął współpracę z firmą, która opracowała badanie rentgenowskie w ruchu. Umożliwiało ono nagranie filmu rentgenowskiego i analizę ruchomości kręgosłupa szyjnego. Dziś taka diagnostyka nosi nazwę wideofluoroskopii. W praktyce łączył zdjęcia rentgenowskie, wideofluoroskopię i badanie dermotermograficzne, a manipulacje wykonywał kozetką z zapadniami oraz impulsatorem. Tak powstał autorski Pierce Results System.

Prawidłowe ustawienie kręgosłupa
Żeby zrozumieć, jak analizuje się podwichnięte kręgi, trzeba najpierw poznać prawidłowe ustawienie kręgosłupa. Zdrowy kręgosłup w widoku przednio-tylnym ma wszystkie kręgi ustawione w jednej linii, z głową umieszczoną centralnie nad kością krzyżową i talerzami biodrowymi. Widok boczny powinien pokazywać cztery krzywizny o prawidłowych wymiarach.

Prawidłowe wymiary lordotyczne gwarantują poprawne ułożenie kifozy piersiowej i kości krzyżowej.
Doktor Pierce uznał odcinek szyjny za obszar najtrudniejszy terapeutycznie, ze względu na jego budowę anatomiczną i ciężar spoczywającej na nim głowy. W swojej terapii połączył dwie szkoły chiropraktyczne: Palmera, która za kluczowy uznaje odcinek szyjny, oraz Logana, dla której priorytetem jest prawidłowe ustawienie miednicy.
Korekcja tych obszarów pomaga przywrócić prawidłową oś kręgosłupa. Odtworzenie lordozy szyjnej i korekcja miednicy usuwają przeciążenia kręgosłupa oraz stawów obwodowych. Przywrócenie ruchomości wcześniej zablokowanych stawów poprawia funkcjonowanie układu nerwowego, odciąża krążki międzykręgowe i reguluje napięcie mięśniowe.
Analiza zdjęć RTG odcinka szyjnego
Pierce Results System ściśle określa, jak powinien wyglądać prawidłowy obraz kręgosłupa szyjnego na zdjęciach: w pozycji bocznej, przednio-tylnej, w zgięciu oraz w wyproście.
Zdjęcie boczne
- lordoza szyjna ma łuk wyznaczony przez promień koła o wartości 17 cm,
- kręg szczytowy jest ustawiony pod kątem od 18 do 24 stopni względem linii równoległej do podłoża,
- podstawa kręgu obrotowego jest ułożona równolegle do podłoża,
- kąt wyrostka stawowego mieści się w przedziale od 35 do 55 stopni,
- krążki międzykręgowe mają taką samą wysokość, a trzony kręgowe nie wykazują zmian zwyrodnieniowych.
Żeby prawidłowo zmierzyć te wartości, zdjęcie boczne trzeba wykonać w prawidłowej pozycji, z podniebieniem twardym ułożonym równolegle do podłoża.
Zgięcie, wyprost i projekcja przód-tył
Schematy prawidłowego obrazu odcinka szyjnego na zdjęciach RTG.
| Projekcja | Co powinno pokazać prawidłowe zdjęcie |
|---|---|
| Zgięcie | Wszystkie wyrostki kolczyste zwiększają odległość między sobą w porównaniu ze zdjęciem bocznym. Tylne powierzchnie trzonów układają się w łuk wygięty ku tyłowi. Łuk kręgu szczytowego bliżej podstawy kości potylicznej niż wyrostka kolczystego kręgu obrotowego. |
| Wyprost | Łuk kręgu szczytowego wyraźnie zbliża się do podstawy kości potylicznej i do wyrostka kolczystego kręgu obrotowego. Wyrostki kolczyste pozostałych kręgów zmniejszają odległość między sobą, a trzony układają się w regularny łuk wygięty do przodu. |
| Przód-tył, otwarte usta | Wszystkie wyrostki kolczyste w jednej linii, pokrywającej się z osią czaszki wyznaczoną przez jej środek. Dzięki otwartym ustom widoczny kręg szczytowy wraz z obrotowym, ułożone symetrycznie. |
Terapia w moim gabinecie
Podejście opiera się na szczegółowej diagnostyce i holistycznym traktowaniu każdego pacjenta. Podstawą jest diagnostyka: zdjęcia celowane RTG kręgosłupa pozwalają dokładnie ocenić stan pacjenta, określić problemy i dobrać odpowiednie zabiegi.
RTG kręgosłupa daje wysokiej jakości ocenę struktur. Dzięki temu wiadomo dokładnie, jakie zmiany zaszły w danym odcinku, jakie powstały deformacje i napięcia. Na tej podstawie dostosowuję terapię do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Holistyczne podejście oznacza, że nie koncentruję się wyłącznie na samym kręgosłupie, ale na całym organizmie. Terapia uwzględnia nie tylko aspekty fizyczne, ale też emocjonalne i psychiczne, bo one także wpływają na samopoczucie i na napięcia w ciele. Regularnie monitoruję postępy i wprowadzam zmiany w terapii.
Umów diagnostykę i terapię metodą Pierce’a
Skierowanie na zdjęcia celowane RTG otrzymasz na pierwszej wizycie. Dane kontaktowe i dojazd.
Źródła i literatura
- Harrison DE, Harrison DD, Troyanovich SJ. Reliability of spinal displacement analysis of plain X-rays: a review of commonly accepted facts and fallacies with implications for chiropractic education and technique. J Manipulative Physiol Ther, 1998.
- Young KJ. Evaluation of publicly available documents to trace chiropractic technique systems that advocate radiography for subluxation analysis: a proposed genealogy. J Chiropr Humanit, 2014.
- Ammendolia C, Taylor JA, Pennick V i in. Adherence to radiography guidelines for low back pain: a survey of chiropractic schools worldwide. J Manipulative Physiol Ther, 2008.














